HINF...

Bu çocuklar
hiç  bir şeye saygı göstermiyorlar
Kaybın hissî vukuatı
buradan kaynaklanıyor
cephe gerisinde tırnaklarını oyarlar
İltifata kapris hemen taşkın
Hırsla nefes alıp verirler
Tahammülleri donlarının içinde kalmış

Sevenlerini çağırmışlar arka odaya
Sırtları terli yamuk bir pencere önü
Bunu da ikidir yapıyorlar
Tekilliğe aşık bir kalabalık oturmuş
Çamaşırları katlıyorlar
Beklenen yalnız Mesih değil
Tertipli, bilenmiş baltaların beklentisi

Hüşyar olun ey Aykutlar, uğunup durmayın
Derme çatma anlar yaşanıyor diye
bunu kollarına kazıtan bir ışık demeti
Gece olunca kaybolacaklar
Islıkla gelir, ıslıkla giderler
Islanmış havlular, pahalı saatler

Kaçıncı kez darda koyulmuş Ertuğrul
Cepleri boşaltılmış öğrenciler yolun üzerinde
İkide bir soyuluyorlar
Yine anların peşindeler üst geçitte
Tekrar kemer satanlara denk geliyorlar
Çabasız, şikayetçi bir de üşüyoruz diyorlar

Tekrar sayıyorum altmışa kadar
Neresinin kıvamı iyiyse oradan ver
Kaybolacaklar diyorum tekrar ve ısrarla
belki ziyaretleri de yeni bir renkle çoğalır
Parmaklıklarla süslenir o zamana
Sabahların çıkmaza vardığı da olur

Hınf hınf hınf...

Ne var ki bunda?