BİR TEVATÜR

Gri bir sokağın başındayım
Gürültüler çoğalıyor
Kocaman ateşler yakılmış
Tam ortasında bağdaş kurmuş adam
Sigarasını yakıyor

Hala incecik bu sokak
Ölüm için bir iddia yok
Akşam oldu minarenin başında
Adam gözlerini dikiyor
Islak sancılar ensemde

İlla ki olacak bu olacak ya
Kimden geliyor bu havlular
Zıvanadan çıkmışlar geliyorlar
Göğün içinde bir pencere rengarenk
Umurlarında bile değil

Aklımın incindiği bir anda
Kilimler de yanıyor artık
Kaldırıyorum yakalarımı
Toprak ısındığından mıdır
Duman bir türlü görünmüyor

Bir körün cinayeti ilişiyor köşeye
O da sıcaktan nasipleniyor
Adam incecik parmaklarıyla
Bir yandan Ahkamını da keserek
Bir nefes çektiriyor ona

Sararmış kızgın dişlerini çıkartıyor
Ruhum içeriden çekiştiriyor beni
Sloganlar dolusu çamaşır iniyor sokağa
Artık kıvranan bir toprak kalmıyor
Sokağın başından içerliyorum.