Bilmiyorum
sahiden arkamda mı bekliyorlar
yeni küller doğurarak
yerlere adımlarını saplayan
kavgaları kendileriyle
abuk sabuk maceralar peşinde
soğumuş nefesleriyle
küçülmüş gölgeler.
sesler değişecek mi
böğürmelerin ardından
hayatı inceltmiş kırmızı lekeler
bir ayak hareketi
sonra kelimeleri öyle bir sıkıştırmak hâli
öteden geldiklerinde
göğü delerek beliren
sapıtmış aydınlıklar
Bitmeyecek
sofrasının altında o küçülmüş yiğidin
dönüp duran parmak hareketleri
eğip bükülmüş bir ahlak
hem o sofranın bir halkı var
sonra arkalarında bekleyen bir yavru memleket
beni biliyor sanıyorlar
biliyorum diye biliyorlar
ben, perişanlığı hangi amele sayacağım
bilmiyorum.
Konuşacağım diyelim
sonra üçlü bir halka çevirelim arkasından
benim arkamda olmasınlar artık
başka renklerin ortasında bir cümbüşte
perdeler yırtılıp durmasın
tüm başları birden döndürelim
Simsiyah bir örtü uçarak gelsin
sonra,
hangi kızıllık terk edecek burayı
hem beni kim ikna ediyor o sırada
yolların ortasında boynumla
koca bir oyuğun ortasında
bilmiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder